donderdag 7 december 2017

AMSTERDAM-RIJNKANAAL.

EEN KANAAL TUSSEN

AMSTERDAM EN TIEL.


                                       AMSTERDAM-RIJNKANAAL.


Sinds Amsterdam handel dreef met de Rijnsteden, waarvoor men terug moet gaan naar de 15e eeuw, voer de waterweg van Amsterdam naar de Rijn, behalve via de toenmalige Zuiderzee en de IJssel, ook over de Zuiderzee tot Muiden, om dan langs de Vecht en de Vaartsche Rijn de Lek te bereiken.
Een alternatieve mogelijkheid was de verbinding met Vreeswijk via de keulsche Vaart, de Amstel, de Ringvaart (bezuiden Diemermeer), Weesper Trekvaart, Smalweesp, Vecht, Stadswater van Utrecht en de Vaartse Rijn.


(Oranjesluizen bij Amsterdam.)

De verbetering van de toenmaals ondiepe Keulse Vaart en het graven van het Zederikkanaal in 1825, dat Vreeswijk met Gorkum verbond, kon slechts korte tijd aan de scheepvaart uitkomst bieden.
De opbloei van de wereldhandel en de opkomst van de industrie in de tweede helft van de 19e eeuw die een sterk toenemend vervoer van industriële eindproducten en grote hoeveelheden grondstoffen, kolen, ertsen, graan, bouwmaterialen, tot gevolg had, welke tot ver over de grenzen reikte.
Meer en meer grotere schepen werden ingezet; de Rijnaken verschenen, soms in rijen achter elkaar, getrokken door sleepbootjes. De Rijnaken werden langer en breder, de diepgang nam toe.
Hun groeiende aantal droeg er tenslotte toe bij, dat de bestaande vaarwegen in hun capaciteit tekort schoten.


(Merwedekanaal.)

Ook het Merwedekanaal, uit drie panden bestaande: het eerste van Zeeburg naar de Oude Rijn, het tweede van de Oude Rijn tot Vreeswijk, en het derde van Vianen tot Gorkum, kon na haar opening in 1893 slechts in geringe mate tot de ontplooiing van de scheepvaart van en naar Amsterdam bijdragen.
De capaciteit van het Merwedekanaal was ontoereikend, de te geringe afmetingen van de vaarweg en de sluizen, het openen van de bruggen voor de doorgang, waardoor lange wachttijden ontstonden, en tenslotte het nadeel dat het Merwedekanaal niet in de kortste  verbinding met de Rijn voorzag, stonden een belemmerde ontwikkeling van de scheepvaart in de weg.
Pogingen tot ontwikkeling van een moderne verbinding van Amsterdam met de Rijn leidden in 1931 tot een wettelijke bekrachtiging van de bouw van het huidige Amsterdam-Rijnkanaal, dat geprojecteerd werd van Amsterdam via Utrecht naar Wijk bij Duurstede met een lengte van 60 kilometer, en van Wijk bij Duurstede naar Tiel met een lengte van 12 kilometer, voor een aansluiting op de Waal. Deze vaarweg werd van de volgende sluizen voorzien:


(Keersluis bij Zeeburg.)

De keersluis bij Zeebrug (links) met een breedte van 50 meter zou normaal altijd open staan.
Prinses Irenesluis bij Wijk bij Duurstede met een lengte van 360 meter en een breedte van 18 meter.
Prinses Marijkesluis bij Ravenswaay, open het gehele jaar buien onderhoudsdagen. met een lengte van 260 meter en een breedte van 18 meter.
De Prins Bernhardsluis bij Tiel, aansluiting op de Waal, met een lengte van 360 meter en een breedte van 18 meter. De Prinses Beatrixsluis bij Vreeswijk, aansluiting op de lek, met een lengte van 225 meter en een breedte van 18 meter.


(De waterwegen in de provincie Utrecht.)

In 1934 werd met het werk gestart, in mei 1952 kon het Amsterdam-Rijnkanaal voor geopend worden verklaard. De lengte van de vaarweg van Amsterdam naar de Nederlands-Duitse grens bij Lobith is 126 kilometer. Het traject van het Amsterdam-Rijnkanaal hierin meet 72 kilometer en is daarmee 40 kilometer korter dan de oude vaarweg via het Merwedekanaal.
Voor de binnenvaartschepen van en naar de Rijn zijn dus slechts een schutting nodig bij Wijk bij Duurstede en een bij Tiel; voor zuidelijk gelegen bestemmingen zoals Rotterdam, Zuid-Nederland en België is een schutting nodig bij Vreeswijk. Bij Ravanswaay behoeft normaliter niet te worden geschut, tenzij bij zeer hoge waterstanden, met name hoger dan 5,25 boven N.A.P.
Het vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal heeft sedert de opening in 1952 een grote vlucht genomen.



(Amsterdam-Rijnkanaal.)

Opvallend is, dat het relatieve aandeel van grensoverschrijdend vervoer gestadig is toegenomen. Dit moet vooral worden toegeschreven aan de omstandigheid dat Amsterdam sedert de opening van het Amsterdam-Rijnkanaal in 1952 in toenemende mate werd betrokken bij de bevoorrading van het internationale achterland, in het bijzonder het Rijngebied.
De naam Amsterdam-Rijnkanaal is enigermate misleidend, omdat slechts de helft van het goederenvervoer via dit kanaal bestemd is voor of herkomstig van Amsterdam, de andere helft beweegt zich van en naar de Zaanstreek, de IJmond, Haarlem, de kop van Noord-Holland en voorts via de Oranjesluizen, die het afgesloten IJ verbinden met het IJsselmeer, naar de noordelijke provincies.
Wel kan worden gesteld, dat het grootste deel van het grensoverschrijdende vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal op Amsterdam is georiënteerd. Het kanaal dient dus niet zozeer een plaatselijk belang, maar is daarentegen een belangrijke nationale vaarweg, die slechts in verkeersdrukte wordt overtroffen door het kanaal van Zuid-Beveland.

(Prins Bernhardsluizen bij Tiel.)

Door de sterke toeneming van verkeer en vervoer op het Amsterdam-Rijnkanaal dreigden de afmetingen tekort te schieten.
Tussen 1965 en 1981 werd het kanaal verbreed tot 100 - 120 meter en kreeg het diepgang van 6 meter. Dit vooral voor de vierbaksduwvaart met containers.
Bij Wijk bij Duurstede en Tiel werden de sluizen vergroot en de doorvaart hoogte van bruggen verhoogt tot 9 meter.
Alhoewel door het vervoer over de weg wat steeds meer is toegenomen, wat sneller is dan per schip, varen er gemiddeld jaarlijks nog 100.000 schepen van de beroepsvaart door het kanaal.


dinsdag 5 december 2017

VULKANEN IN INDONESIË. (DEEL 2).


VULKANEN VAN INDONESIË. (2)


NUSA TENGGARA.


Onder Nusa Tenggara vallen de Soenda eilanden welke men onderscheidt in de  westelijke en de oostelijke eilanden. Op deze eilanden ligt een ring van vulkanen, waarvan de vulkaan op Lombok en Flores te bekendste zijn. Toch worden hier ook zoveel mogelijk de andere vulkanen beschreven, daar dit belangrijke bakens zijn in de zeevaart navigatie.


LOMBOK.

RINJANI VULKAAN.

De Rinjani is de op een na hoogste vulkaan van Indonesië met een hoogte van 3726 meter.
De vulkaan behoort tot het hoofdgebergte van de Soenda-eilanden.
Het is een actieve stratovulkaan met een laatste uitbarsting in 2016.
Op de locatie van de huidige vulkaan lag voorheen de vulkaan Samalas die in 1257 tot uitbarsting kwam en zich zelf opblies.
Hier ontstond later de Rinjani. De eerste gedocumenteerde eruptie was in september 1847.
In het enorme kratermeer ligt een nieuwe vulkaan met de naam Segara Anak.
Het gebied van en om de vulkaan is beschermd als nationaal park sinds 1997. De vul;kaan is geliefd bij de beklimmers ervan. Ook hier worden offeranden gebracht door de lokale bevolking.


SUMBAWA.

TAMBORA VULKAAN.

De Tambora is een vulkaan op het eiland Soembawa en is gelegen op het schiereiland van het eiland. De vulkaan met een hoogte van 2.850 meter maakt deel uit van de Sandoboog.
Het schiereiland grenst aan de Floreszee en aan de Saleh baai in het zuiden op ongeveer 340 kilometer van de Soendatrog.
De laatste uitbarsting van  deze stratovulkaan was in 1967.
Men gaat ervan uit dat de vulkaan 57.000 jaar geleden is ontstaan. Haar grootste eruptie was op 10 april 1815, waarbij de toen 4200 meter hoge vulkaan zeker een derde derde van haar hoogte verloor. Er ontstond een krater met een doorsnede van zes kilometer. De vulkaan is nog steeds zeer actief.

SANGEANG API VULKAAN.

De Sangeang Api vulkaan ligt ten noordoosten van Soembawa in de Floreszee. 
Het vulkaaneiland heeft een oppervlakte van 153 km², is gemiddeld 13 km in doorsnede en heeft een hoogte van 1.949 meter.
Deze complexe vulkaan had haar laatste eruptie in 1988.
De vulkaan is een van de actieve vulkanen van de Kleine Soenda-eilanden De vulkaan heeft twee kegels; de Doro Api in het midden met een hoogte van 1949 meter en de Doro Mantoi aan de oostzijde met een hoogte van 1795 meter.
Het eiland is bewoond.

PALUWEH VULKAAN.

De Paluweh vulkaan staat ook bekend als de Rokatenda vulkaan en ligt op het eilandje Paluweh ten noorden van Sumbawa in de Flores zee.
Het is een stratovulkaan van 875 meter hoogte met laatste eruptie in 2013.
De vulkaan heeft overlappende kraters met een breedte van 900 meter, samen met verschillende lavakoepels.
Bij haar grootste uitbarsting in 1928 veroorzaakte deze een tsunami en een aardbeving.


SUMBA.

Op het eiland Sumba ligt de dode stratovulkaan Wangga Meti met een hoogte van 1225 meter.
Het is het hoogste punt van het bergachtige eiland.

FLORES.

Flores het eiland van de vulkanen.

KELIMUTU VULKAAN.








De Kelimutu vulkaan is een complexe vulkaan met een hoogte van 1639 meter en een laatste uitbarsting in 1968. 
Kelimutu betekend 'kokend meer'.

Boven op de vulkaan bevindt zich een uniek verschijnsel. Daar bevinden zich drie kratermeren die door mineralen elk een andere kleur hebben± donker groen, blauwgroen en lichtgrijs.
Deze kleur is niet constant en in de loop der jaren is deze vaak veranderd. het groenblauwe meer van eind jaren tachtig vorige eeuw rood van kleur, in december 1991 werd het zwart en daarna kreeg het haar huidige kleur. Het helgroene meer was was ooit blauw en het zwartemeer wit.
Men weet nog steeds niet wat de juiste oorzaak is van deze kleur verandering.

Ieder meer heeft een eigen naam: Het meer dat vaak blauw is ligt apart van de twee andere meren en heet Tiwu Ata Mbupu ( meer van de Oude Mensen). De twee andere meren gescheiden door een lage kraterwand; het groene meer heeft de naam Tiwu Nuwa Muri Koo Fai (meer van jonge mannen en vrouwen), het meer dat wel eens rood kleurt heeft de naam Tiwu Ata Polo ( het Betoverende Meer).

De meren waren vroeger een rituele plaats en er werden zelfs waterbuffels en varkens geofferd. De lokale bewoners geloven dat de meren een rustplaats zijn van de zielen van hun overleden familieleden. Ze noemden de berg daarom berg van de geesten.

Kelimutu is een Nationaal Park en de vulkaan is te beklimmen.


(Vulkaan Lewotobi.)

Op het eiland Flores ligt een keten aan vulkanen zoals: Lewotobi een dubbele stratovulkaan met een hoogte van 1703 meter en laatste uitbarsting in 2014; de Ranaka een lavakoepel met een hoogte van 2100 meter en laatste uitbarsting in 1991; de Ebudole een stratovulkaan met een hoogte van 2.124 meter en laatste uitbarsting in 1969; de Inielika een complexe vulkaan met een hoogte van 1.559 meter en laatste uitbarsting in 2001; de Llimda een stratovulkaan met een hoogte van 1.100 meter; de Inierie een stratovulkaan met een hoogten 2.245 meter en laatste uitbarsting 8050 v.Chr.


(Krater van vulkaan Egon.)

De Egon vulkaan een stratovulkaan met een hoogte van 1.703 meter en laatste uitbarsting in 2008; De Wai Sano is een caldere met een hoogte van 903 meter; de Leroboleng een complexevulkaan met een hoogte van 1.117 meter en laatste uitbarsting in 2003; Riang Kotang is een fumarole met een hoogte van 200 meter; Ndete Napu is een fumarole met een hoogte van 750 meter; Sukaria is een caldera met een breedte van 8 kilometer en een hoogte van 1.500 meter; Poco Leok is een stratovulkaan met een hoogte van 1.675 meter.


BANDA ZEE.

BANDI API VULKAAN.

Bandi Api is een vulkaan eiland in de Bandazee. het behoort tot de Banda-eilanden en ligt gescheiden door een zee-engte van 200 meter van het hoofdeiland Banda Neira.
De naam Api betekend vuur.
De vulkaan is actief en heeft een hoogte van 640 meter en de laatste uitbarsting was in 1988.
Op de noordwestelijke hoek van het vulkaaneiland bevindt zich een 7 kilometer grote caldera die meestal onder water staat.



Ten zuiden van de Bandi Api in de Bandazee liggen vlak bij elkaar drie vulkaaneilanden; de vulkaan Teon, een stratovulkaan met een hoogte van 655 meter en laatste uitbarsting in 1904; de vulkaan  Nila een stratovulkaan met een hoogte van 781 meter en laatste uitbarsting in 1968 vormt een eiland van 5 bij 6 kilometer; de vulkaan Serua een stratovulkaan met een hoogte van 641 meter en laatste uitbarsting in 1921.


SULAWESI.

De 'Ring of Fire' loopt ook over het noordelijke deel van het eiland Sulawesi (Celebes).
Bijna iedere vulkaan soort komt hier voor, werkende stratovulkanen, uitgedoofde vulkanen en vulkanen met meerdere kraters.
Sulawesi telt elf actieve vulkanen de met uitzondering van de Colo (Una Una) in de baat van Tomini allemaal in de provincie Noord-Sulawesi met de hoofdstad Manado liggen.




COLO (UNA UNA) VULKAAN.

 De Colo vulkaan, beter bekend als de Una Una vulkaan is een vulkaaneiland behorend tot de Togian eilanden gelegen in de Tomini Baai.
In de caldera van de vulkaan ligt een meer met enige vulkanische activiteit van heet waterbronnen.
De omgeving van het vulkaan eiland is geliefd bij snorkel duikers vanwege het koraal gebied.






SOPUTAN VULKAAN.

De Soputan vulkaan is een stratovulkaan met een hoogte van 1.784 meter en een laatste uitbarsting in 2016.
Het is één van de actiefste vulkanen van Sulawesi.
Het gebied direct rondom de vulkaan is vrijwel onbewoond buiten enige dorpen met landbouw gebied ten noordoosten.
Bij de eruptie in 2011 werden aswolken tot zes kilometer hoogte in de atmosfeer gestoten.

LOKON - EMPUNG VULKAAN.

De Lokon - Empung vulkaan bestaat uit twee vulkanen.
De Lokon is een actieve vulkaan met een hoogte van 1.580 meter en had haar laatste uitbarsting in 2015.
Deze vulkaan combinatie ligt vlak bij de stad Tomohon.
De Empung heeft een hoogte van 1.340 meter.





MAHAWU VULKAAN.

De Mahawu is een stratovulkaan met een hoogte van 1.324 meter.
De vulkaan had haar laatste uitbarsting in 1977.
In de krater ligt een kratermeer met heetwaterbronnen.
Het is zelfs mogelijk de krater te bereiken per jeep en vanaf de parkeerplaats loopt een trap met 144 treden omhoog naar de kraterwand.




TONGKOKO VULKAAN.

De Tongkoko of Tankoko is een stratovulkaan met een hoogte van 1.149 meter en een laatste uitbarsting in 1880.
De vulkaan ligt 8 kilometer ten noorden van de stad Bitung en is de meest noordoostelijke vulkaan van Sulawesi voordat de keten is verder uitstrekt in de Indische oceaan.
De Tangkoko bestrijkt een oppervlakte van 1 bij 2 kilometer en heeft een karter van 200 meter diepte.
Op de oostelijke helling ligt een basalische-andesitische lavakoepel.


Met de iets hogere en oudere Dua Saudara stratovulkaan vormen ze de opvallende kenmerken van het Dua Saudara Nationaal Park Gunung.

( De Dua Saudara dode vulkanen in het park.)






RUANG VULKAAN.

De Ruang vulkaan, hier op een archief afbeelding van het Tropen Museum in Amsterdam, is een stratovulkaan van 725 meter hoogte.
De vulkaan had haar laatste eruptie in 2002.










KARANGETANG VULKAAN.

De Karangetang vulkaan ook wel de Api Siau is een van de actiefste vulkanen van de wereld.
De vulkaan is gelegen op het eiland Sitaro behorend bij de provincie Noord-Sulawesi.
Het is een actieve stratovulkaan met een hoogte van 1.827 meter en had haar laatste eruptie in 2006.
De vulkaan heeft twee toppen, de noordelijke top die 1784 meter hoog is en de zuidelijke top die 1827 meter hoog is.
Sinds 1675 is de vulkaan 40 keer tot uitbarsting gekomen.

BANUA WUHU VULKAAN.

De Banua Wuhu vulkaan is een onderzeese vulkaan met de top op een diepte van 5 meter onder de zeespiegel. De vulkaan stijgt meer dan 400 meter omhoog van de zeebodem.
Bij tijdelijke uitbarstingen ontstaan steeds kleine eilandjes die uiteindelijk door de golfslag van de zee weer verdwijnen
De vulkaan behoort tot de Sangihe-eilanden in de provincie Noord-Sulawesi.
Het gebied is rijk aan aardbevingen.



AWU VULKAAN.

De Awu vulkaan is gelegen op het eiland Sangihe Besar. Het is een stratovulkaan met een hoogte van 1.320 meter en had haar laatste uitbarsting in 2004 met pyroclastische stromen.
In de krater ligt een levende caldera.
In een gebied van 10 kilometer rond de vulkaan leven ruim 22.000 mensen die in 2004 geëvacueerd werden. Tijdens de uitbarsting stootte de vulkaan as tot een hoogte van 3.300 meter uit.
In 2015 liet de vulkaan opnieuw tekenen van activiteit horen.


MOLUKKEN.

De Molukken is een eilandengroep gelegen tussen de Molukse Zee, Banda Zee en het Indonesische deel Irian Jaya van het eiland Nieuw Guinea.
De meeste vulkanen komen voor op het grootste eiland van deze groep Halmahera en eilanden voor de kust er van.








MAKIAN VULKAAN.

De vulkaan Makian ook bekend als de berg Kie Besi of Wakiong vormt het eiland Makian.
De berg heeft een hoogte van 1.357 meter. 
Sinds historische verslagen heeft deze vulkaan sinds het jaar 1550 meer dan 5000 mensen levens gekost.
Het is een stratovulkaan in de provincie Noord-Maluku.
Op 50 meter op de helling ligt een observatie post ter bewaking van de vulkaan.




GAMALAMA VULKAAN.

De Gamalama vulkaan is een stratovulkaan gelegen op het eiland Ternate en heeft een hoogte van 1.715 meter. 
De laatste uitbarsting was in 2015, hierbij werden stenen en as 1500 meter hoog in de atmosfeer geworpen..
Het wordt ook wel de "Piek van Ternate"genoemd en is een bijna perfecte conische vulkaan.



(Een afbeeldingen van een uitbarsting in de 16e eeuw tijdens de Portugese en Nederlandse specerijenhandel.)

Gamalama heeft negen kraters: Arfat krater, Madiena krater, K1, K22, K3, K4, Laguna Lake, Tolire Jaha en Toilire Kecil, 3 kegels, geleidelijk jongere in het noorden en verschillende ventilatie openingen.


GAMKONORA VULKAAN.

De Gamkonora is een stratovulkaan met een hoogte van 1.560 meter.
De vulkaan ligt op het eiland Halmahera en is de hoogste berg van het eiland.
De vulkaan heeft een reeks langgerekte kraters.
De grootste uitbarsting was in 1673 met een tsunami tot gevolg.
De laatste uitbarsting was in juli 2005.

VULKAAN IBU.

De Ibu of Geneng Ibu is een stratovulkaan gelegen op het eiland Halmahera met een hoogte van 1.325 meter.
Haar laatste uitbarsting was in 2015.








VULKAAN DUKONO.

De Dukono is een complexe vulkaan op het eiland Halmahera met een hoogte van 1.335 meter.
De laatste uitbarsting was in 2010.
Rond de vulkaan worden regelmatig aardbevingen waargenomen.









                        GROOTSTE MENSELIJKE KRATER OP AARDE.



De grootste krater op het Indonesische deel van Nieuw Guinea, tegenwoordig Irian Jaya, ligt bij de hoogste berg van het gebied, de Puncak Jaya.
De Puncak Jaya ("Overwinningsberg") of Carstenszpyramide ligt in de provincie Papoea.
De berg met een hoogte van 4884 meter ligt op de grens van het Surdimangebergte (nieuwe naam) en het westelijke deel van het Maokegebergte.
Het de hoogste bergtop van Indonesië, Oceanië en Australië.


De enorme krater is een onderdeel van de Grasbergmijn en is de omvangrijkste goudmijn en op twee na grootste kopermijn van de wereld. 










zondag 3 december 2017

VULKANEN IN INDONESIË. (DEEL 1).

VULKANEN VAN INDONESIË. (1)

De vulkanen van Indonesië behoren tot de meest actieve vulkanen van de Pacifische Ring van Vuur. Ze worden gevormd als gevolg van subductie zones van de drie belangrijkste actieve tektonische platen namelijk de Euraziatische plaat, Pacific Plate en de Indo-Australische plaat.
Enkele van de Indonesische vulkanen staan bekend om hun enorme uitbarstingen die wereldwijde effecten hebben gehad; zoals de Toba-vulkaan, de Krakatau en Mount Tambora.
De uitbarsting van Mount Tambora in 1815 veroorzaakte grote misoogsten in Noord-Europa.
Indonesië kent ruim 70 werkende- en stille vulkanen.





DE BEKENDSTE SLAPENDE EN ACTIEVE VULKANEN.


SUMATRA.


Sumatra kent ruim 35 vulkanen gelegen op de Bukit Barisan  ("rij heuvels") met een lengte van 1700 kilometer. Hieronder vallen strato vulkanen, caldera vulkanen en fumarolische velden. Deze velden bekend als Helatoba Tarutung, liggend ten zuiden van het Toba-meer, hebben een lengte van 40 kilometer en bestaan uit zwavelachtige warmwaterbronnen.




TOBA-VULKAAN.

De Toba-vulkaan is een slapende vulkaan.
De oudste is de Toba-vulkaan gelegen op het eiland Sumatra. Deze vulkaan valt onder de klasse supervulkaan en haar uitbarsting vond plaats 74.00 jaan v.Chr. De uitbarsting was verantwoordelijk voor zes jaar vulkanische winter. Bij de uitbarsting kwam er 2790 km³ as vrij in de atmosfeer en werd het eiland bedolven onder een dikke laag as.
Na de uitbarsting ontstond de enorme caldera met daarin het huidige Toba-meer en het eiland Samosir, wat het woongebied is van de Toba-Batak bevolking.
Het meer ligt op een hoogte van 905 meter boven de spiegel van de Indische Oceaan; lengte 100 km en breedte 30 km, oppervlakte 1.776,5 km². De diepte van het meer wordt geschat boven de 450 meter.
Samosir eiland, met een hoogte van ruim 200 meter, gelegen in het Toba-meer heeft een oppervlakte van meer dan 650 km² en is duidelijk vulkanisch, wat zich kenmerkt door het uitstromen van zwavel uit de rotswanden. Bij het plaatsje Tuk-tuk ligt nog een kleine slapende vulkaan en bij Pardapur nog drie.



                                 (Het Toba-meer gezien vanuit het plaatsje Simanindo.)

Het meer wordt gevoed door het water van de 120 meter hoge Sipisopiso waterval en het water wordt afgevoerd in de Asahan rivier die na 150 kilometer uitstroomt in Straat Malakka.  
Aan de oever van het meer ligt de slapende vulkaan Pusuk Buhit.


PUSUK BUHIT VULKAAN.

Pusuk Buhit is een slapende vulkaan en ligt bij de dam die het eiland Samosir met het vaste land verbindt.
Het is voor de Batak-bevolking een heilige mystieke berg, daar zij (vroeger) geloofden dat hier de oorsprong lag van hun bestaan.
De berg heeft een hoogte van 1.982 meter.






Aan de noordzijde van het Toba-meer ligt de caldera-vulkaan Tanduk Benua.


SINABUNG VULKAAN.

In het Indonesische; Gunung Sinabung, is een stratovulkaan gelegen op het Karo-plateau.
De vulkaan bestaat uit lavastromen met een samenstelling van andesiet en daciet.
De vulkaan heeft een hoogte van 2.460 meter.
Sinds 1600 waren er op de vulkaan geen erupties waargenomen. Op 29 augustus 2010 begon de vulkaan lava en as te spuwen tot een hoogte van 1,5 kilometer in de atmosfeer.
Hierna waren er in 2013 en 2014 opnieuw uitbarstingen en de laatste was in februari 2017, waarbij brokken tot twee kilometer hoogte werden uitgestoten.


SIBAYAK VULKAAN.

De Sibayak vulkaan is een stratovulkaan gelegen op het Karo-plateau en heeft een hoogte van 2.212 meter.
De laatste uitbarsting van deze vulkaan was in 1881.
In de krater ligt een vulkanische meer en op de hellingen zijn enorme zwavel afzettingen.
De vulkaan is een geliefd object bij berg beklimmers.






KERINCI VULKAAN.

De Kerinci is een actieve stratovulkaan en heeft een hoogte van 3.805 meter en is daarmee de hoogste berg van Sumatra.
De vulkaan ligt zo'n 130 kilometer ten zuidoosten van Padang in het National Park Kerinci Seblat en maakt deel uit van het Barisangebergte.
De laatste uitbarsting van de kerinci was in 2004.
De berg draagt verschillende namen in Indonesië; Gunung Kerinci, Gadang, Berapi Kurinci, Korinci of Puncak Indrapura.


MERAPI.

De Merapi is een actieve stratovulkaan met een hoogte van 2.891 meter met een laatste eruptie in 2004.
Het is de meest actieve vulkaan van Sumatra.
Deze vulkaan niet te verwisselen met de gelijknamige vulkaan Gunung Merapi op Java.
De naam betekend "berg van vuur".
Volgens de legende zou hier de Minangkabau-bevolking zijn ontstaan, nadat hun schip op de berg was gestrand toen het grote van een ei was en omringt door water. Het is dus voor de bevolking een heilige  mystieke berg.

STRAAT SOENDA. 

ANAK KRAKATAU.

De Anak Krakatau, "kind van Krakatau" ligt in de Straat Soenda tussen Java en Sumatra en is een stratovulkaan die permanent actief is.


De 'moeder' van deze jonge vulkaan , de Krakatau veroorzaakte op maandag 27 augustus 1883 een enorme uitbarsting waarbij ze zich zelf heeft opgeblazen.
Bij deze uitbarsting ontstond een tsunamie met golven van 30 meter hoogte die hele kust gebieden van Java en Sumatra overstroomden.
Steden, dorpen werden weggespoeld en ruim 36.000 mensen kwamen om het leven.
Het Nederlandse marinestoomschip 'Berouw' werd door de vloedgolf vele kilometers landinwaarts geslingerd. De Krakatau had een hoogte van 813 meter en verdween na haar uitbarsting grotendeels onder de zeespiegel. Drie kleine stukken eiland bleven over.

Begin 1828 kwam op de plek waar de Krakatau had gestaan een klein vulkanisch eiland boven het water uit, maar door de erosie verdween dit weer snel. Dit proces herhaalde zich weer twee keer tot het een eiland bleef sinds 1930. De aanwas was sterker dan de erosie.
De Anak Krakatau was geboren. Sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw groeide het gemiddeld 13 cm per week of 6,8 meter per jaar.
Rond de Anak Krakatau bevinden zich nog enige kleine eilanden.
Nog geen jaar nadat deze vulkaan het leven had gezien en een eiland had gevormd werd er reeds plantaardige groei waargenomen door aangewaaide en aangespoelde zaden.
De Anak heeft reeds een hoogte bereikt van ruim 189 meter, is constant actief en had een laatste eruptie in 2010.
Door de vruchtbaarheid van de grond hebben zich hier reeds mensen gevestigd.

JAVA.


De meest actieve vulkanen op Java zijn Kelud en Merapi. Beide zijn verantwoordelijk voor duizenden doden in hun regio geweest. Sinds het jaar 1000 heeft Kelud meer dan 30 maal, waarvan de grootste eruptie was op schaal 5, terwijl Merapi meer dan 80 maal is uigebroken.
Een andere actieve vulkaan is Sinabung. Java kent 36 vulkanen.


DIENG-VULKAANCOMPLEX.

Het Dieng-vulkaancomplex is gelegen op  Midden-Java. het heeft een hoogte van 2.565 meter en bestaat uit complexe vulkanen.
Het complex bestaat uit twee stratovulkanen en meer dan 20 kleine kraters en slakkenkegels.
De hoogte bergen zijn de Prahu, een startovulkaan van 2565 meter, de Pakuwaya met een hoogte van 2398 meter. De laatste uitbarsting van een vulkaan op dit plateau was in 2009
Het plateau gelegen tussen deze vulkanen is een enorme caldere met moerassen, heet water bronnen en vulkanische meren.


DIENG-PLATEAU.





(Telaga Warna meer.)

Het Dieng-plateau ook gewoon afgekort Diëng genoemd ligt binnen een caldere van het Dieng-vulkaancomplex.
Het plateau lig ongeveer op een hoogte van 2.300 meter.
De caldera is overgebleven van wat eens de vulkaan Pau was, die na een uitbarsting in elkaar is gestort. Binnen het complex zijn diverse bronnen en geisers die een zware zwavellucht afscheiden.
De grootste is de Kawah Sikidang krater.

In de 9e eeuw stonden hier op het Arjuna complex 400 hindoeïstische tempels, waarvan en nog maar acht over zijn.
Lokale bevolking komt hier om te mediteren.
Deze tempels behoren tot de oudste hindoeïstische tempels op Java. Ze zijn van architectonisch groot belang, maar zijn niet de mooiste van Indonesië.




GALUNGGUNG VULKAAN.

De Galunggung is een actieve stratovulkaan met een hoogte van 2168 meter gelegen in West-Java ongeveer 80 km ten zuid-oosten van de stad Bandung.
Een uitbarsting in 1822 veroorzaakte een 22 km lange modderstroom waarbij ruim 4000 menesen om het leven kwamen.
De vulkaan maakt deel uit van de vulkanen keten die over Sumatra, Java en Bali loopt.
De grootste jongste uitbarsting was in 1982 waarbij de as zo hoog in de atmosfeer werd geworpen, dat twee Boeing-747 vliegtuigen een noodlanding moesten maken wegens motorstoringen, nadat de as er in terecht was gekomen. De laatste kleine uitbarsting was in 1984.

MERAPI VULKAAN.

De naam betekend "berg van vuur" en is afgeleig van het Javaanse meru voor berg en api voor vuur.
De vulkaan is een actieve stratovulkaan gelegen in Midden-Java vlak bij de stad Jogjakarta en heeft een hoogte van 2968 meter.
Volgens geologen begonnen de eerste uitbarstingen reeds 400.000 jaar geleden. Er vinden zo twee tot drie jaar uitbarstingen plaats.
De laatste uitbarsting vond plaats in oktober 2010 en sinds te tellingen uit 1768 zijn er dit meer dan 85. De vulkaan wordt tot de 16 gevaarlijkste vulkanen van de wereld gerekend. 
De grote uitbarsting in 1006 bedekte heel Midden-Java met vulkanische as. Deze uitbarsting wordt wel als oorzaak gezien van het einde van het hindoekoninkrijk Mataram en zijn cultuur.
Rond de Merapi zijn grote afgravingen, daar de vrijgekomen materialen gebruikt worden in de bouw.

KELUD VULKAAN.


                                  (Krater met meer en kleine vulkaan van de Kelud.)

De Kelud vulkaan is een actieve stratovulkaan en is gelegen op Oost-Java. De vulkaan heeft een hoogte van 1.731 meter.


In de krater van de vulkaan ligt een meer met een nieuwe vulkaan die in 2014 tot uitbarsting kwam. Sinds 1500 meer dan 50 uitbarstingen.
Deze uitbarstingen gaan gepaard met overstromingen vanuit het warme kratermeer, die verwoestende modderstromen, een mix van water en vulkanisch materiaal, tot gevolg hebben. Dit type modderstroom wordt lahar genoemd en voor het eerst bij deze vulkaan beschreven.
De vulkaan ligt in een dichtbevolkt gebied en vormt een bedreiging voor meer dan 3 miljoen inwoners. Veel van deze inwoners verbouwen gewassen op vruchtbare vulkaanhellingen.


Op de lagere helling van Kelud ligt het Hindoe tempel complex Cand Panataran, de grootste hindoe-tempel van Oost-Java.
De tempel dateert uit de periode 1197 en 1454. het hoofdgebouw uit 1347.
De tempel is gewijd aan de god Shiva en is minstens 300 jaar in gebruik geweest, van de 12e tot de 15 e eeuw. Reliëfs op de muren vertellen het Ramayana-verhaal.
Een aantal kleine gebouwen staan verspreid binnen een gewijde (heilige) ommuurde binnenplaats. 



SEMERU VULKAAN.

De Semeru is met zijn 3676 meter hoogte de hoogste berg op het eiland Java.
Het is een stratovulkaan en had de laatste uitbarsting in 2006. Boven de krater hangt constant een rookpluim.
De Semeru is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru op Oost-Java.
Sinds 1818 is de vulkaan 55 keer uitgebarsten.





BROMO VULKAAN.


(In het midden in de 'zandzee'; de Batok met links daarachter de Bromo krater met aan de voet de hindoe-tempel Poten en op de achtergrond de Semeru.)

TENGGER GEBERGTE.


(ESA opname van het Tengger caldera.)


De Bromo vulkaan is de bekendste vulkaan op Java, niet vanwege zijn hoogte, 2392 meter, maar vanwege de ligging. De vulkaan ligt met nog vier andere vulkanen in een enorme zandzee ( Laut Pasir tegger) van 8 bij 10 kilometer, die is ontstaan door de uitbarstingen in het verleden en wat in feite één enorme krater is.
De vier ander vulkanen zijn; Batok (2.470 metr), Kursi (2.581 meter), Watagan (2.661 meter) en de Widodaren (2,650 meter).
De Bromo maakt deel uit van het Tenggermassief en is gelegen in het nationaal Park Bromo Tengger Semeru.
Wie ooit een bezoek brengt aan Oost-Java moet zeker een bezoek brengen aan dit 'maanlandschap'.
Staande op de enorme zandvlakte is men omringt door hoge oude kraterwanden (Tengger Caldera) met hoogte verschillen van 200 tot 600 meter.

PURA LUHUR POTEN.

Op de Segara Wedi zandvlakte aan de voet van de Bromo staat de hindoetempel Pura Luhur Poten.
De lokale bevolking geloofd dat de god Brahna hier verblijft.
Het is een heiligdom van de bergdorpjes in het Tenggergebergte.
Jaarlijks houden de bewoners de "Yadnya Kasada"ceremonie die ongeveer een maand duurt. Deze ceremonie wordt opgedragen aan de vuurgod van de Bromo, waarbij ze offers brengen die ze in de krater werpen, zoals bloemen, groenten, fruit, rijst en zelfs levende kippen en geiten. Ze hopen hiermee een nieuwe uitbarsting te voorkomen.


De Bromo heeft gedurende deze ceremonie de bijnaam van 'hongerige vulkaan' gekregen.
Bij deze ceremonie profiteren anderen weer van het opvangen van de offeranden met behulp van schepnetten.
Door het gehele jaar bezoeken mensen deze krater om te mediteren.
De krater rand is te bereiken via een trap met 253 treden.

Op dinsdag 8 juni 2004 kwam de Bromo onverwachts tot een uitbarsting waarbij twee toeristen om het leven kwamen.


BALI.

Bali het toeristen eiland bij uitstek van Indonesië kent twee grote vulkanen; de Gunung Agung en de Gunung Batur.
Bij de Gunug Batur liggen twee caldera meren; het Baturmeer en het Bratanmeer.








(3D kaart van Bali met links Gunung Agung en rechts de enorme caldera van Gunung Batur.)




AGUNG VULKAAN.


De Gunug Agung, is de hoogste berg op Bali met 3142 meter. Het is een actieve stratovulkaan met laatst uitbarsting in november 2017.
De Angung ligt in oostelijk Bali.
Gunung betekend berg en Agung groots of verheven. De Nederlanders noemden de berg vroeger de 'Piek van Bali'.
Agung is de heiligste berg van Bali voor de hindoe-bevolking. Zij zien de berg als de 'navel van de wereld' en het is het geografische en religieuze centrum van de wereld.
Velen geloven dat de goden de berg maakten om vanaf die hoogte het leven te aanschouwen.
 Omdat de Gunung Agung wordt gezien als de woonplaats van de goden worden erupties gezien als een teken van hun ongenoegen. De uitbarstingen maken het omringende land ook vruchtbaar, en de rivieren die ontspringen aan de Agung irrigeren de rijstvelden. Aan de voet van de berg ligt de grote tempel Pura Besakih.


De Pura Besakih, ook wel de 'moedertempel' genoemd is een hindoeïstische tempel.
Het is een heilig complex en bestaat uit 200 bouwwerken verdeeld over 30 complexen, welke weer weer verdeeld over verschillende terrassen.
Het tempel complex dateert van de 14e tot de 18e eeuw en is bereikbaar via een lange trap.
In de vierde maanmaand van de Balinese kalender vindt hier het belangrijkste feest plaats voor de Balinezen, die dan uit alle delen van het eiland komen.
In 1964 vond na een rustperiode van 120 jaar een uitbarsting van de Agung plaats. Hierbij werden enkele dorpen verwoest en kwamen naar schatting 1600 mensen om het leven. Ruim 86.00 werden dakloos. Maar de lavastromen op de helling van de vulkaan misten op enkele meters de tempel. Dit werd door de Balinezen gezien als een wonderlijke gunst van god.


BATUR VULKAAN.

(De Gunung Batur gezien vanaf de oever van het Baturmeer.)

De Gunung Batur is een actieve vulkaan en ligt in het centrum van twee concentrische caldera's, met een doorsnede van 13,5 bij 10 kilometer, ten noordwesten van de Gunung Agung. 
De vulkaan heeft een hoogte van 1717 meter en had de laatste uitbarsting in 2000.
De enorme caldera is tussen de 23670 en 28500 jaar oud.
De vulkaan is vanuit verschillende richtingen te beklimmen.




                               (In het midden Gunung Batur en rechts het Baturmeer.)

Het Baturmeer is met een lengte van 7 kilometer en een breedte van 2,5 kilometer, het grootste meer van van Bali. het meer heeft een diepte van 60 meter. 
Aan de andere zijde van de enorme caldera ligt het Bratanmeer. het staat bekend als het 'heilige bergmeer'. Het meer ligt op 1200 meter hoogte en het is er zeer koel.


In het Bratanmeer ligt de hindoeïstische tempel Pura Ulun Danu Bratan.
Deze tempel is gewijd aan de godin Dewi Danu, de godin van het water , meren en rivieren.
Dit meer speelt een belangrijke rol in de irrigatie van de omgeving.
Duna is het hindoeïsme de primordiale godin van de wateren, die bij de creatie aanwezig was. Ze wordt geassocieerd met de koe .
Het complex werd in 1633 gebouwd en is verdeeld over verschillende eilandjes.
De Meru, met elf daken is gewijd aan Shiva en zijn gemalin Parvati. Op het complex staat ook een kleine Boeddha tempel ter ere van Boeddha als reïncarnatie van Vishnoe.


                                       Zie vervolg: VULKANEN IN INDONESIË (DEEL 2).