woensdag 28 december 2011

NIEUWJAARSWENS.

AFSCHEID VAN HET JAAR 2011.

Het is weer aftellen en dan is het jaar 2011 alweer ten einde.
Het was een jaar waarin de natuur haar geweld heeft laten gelden met aardbevingen, orkanen en overstromingen. Dit koste vele bewoners van onze planeet 'huis en haard' maar ook vele hun leven. Vele moesten dan verder leven onder erbarmelijke toestanden zonder enig vooruitzicht op een betere toekomst.


Alsof dit allemaal al niet genoeg was, vonden nog eens duizenden mensen de dood in hun strijd tegen onderdrukking of een vrije meningsuiting.
Dictators werden verdreven voor het verkrijgen van een democratie; de"Arabische Lente", maar onderling gaat de machtstrijd gewoon verder om de macht.


Vele onderons moesten afscheid nemen van dierbaren die door ziekte geveld werden.

Het jaar 2011 is niet een jaar om met plezier op terug te kijken voor velen op deze planeet.

Nu is het afwachten wat 2012 ons gaat brengen en de vooruitzichten zijn voor veel mensen al somber.

Laten we daarom met veel vrolijk geknal, gedonder en het bijbehorende licht- en kleuren spel afscheid nemen van 2011 en elkaar al het goede toewensen zoals;


"VREDE", "GOEDE GEZONDHEID", "LIEFDE" EN "GELUK" voor 2012.


"ZIEN EN WETEN" wenst jullie bezoekers van deze weblog al het goede toe en ook al de anderen mensen.




woensdag 21 december 2011

KERSTWENS.



(Klik met de linkermuisknop op de afbeelding om deze vergroot te bekijken.)

vrijdag 16 december 2011

WENSEN VOOR DE FEESTAGEN.







EEN KERSTWENS!





HET IS VAAK AFHANKELIJK VAN ONS GELOOF HOE WE ONZE WENSEN VOOR DE KOMENDE FEESTDAGEN FORMULEREN.

KATHOLIEKEN ZEGGEN "ZALIGE FEESTDAGEN", PROTESTANTEN ZEGGEN "GELUKKIGE FEESTDAGEN" EN KERKELIJKE LEIDERS SPREKEN OVER "GEZEGENDE FEESTDAGEN". AL MET AL WENSEN WE ELKAAR AL HET GOEDE TOE.




JE ZOU OOK KUNNEN ZEGGEN "GEZONDE FEESTDAGEN".



MAAR KIJK EENS OM ONS HEEN OP DEZE WERELD, WAAR MEN ELKAAR AFSLACHT WEGENS GELOOFSGESCHILLEN. EEN WERELD WAARIN MEN NIET TERUGSCHRIKT OM GEWELD TE GEBRUIKEN DOOR DOOD, VERDERF EN ANGST TE ZAAIEN ONDER DE MEDEMENS ONGEACHT GESLACHT OF LEEFTIJD.

FANATEN BLAZEN ZICH ZELF OP IN EEN VREDIGE MENSEN MASSA OF GAAN ACHTELOOS MET GRANATEN GOOIEN EN OM ZICH HEEN STAAN SCHIETEN.

DUS VOOR VELEN VAN ONS GAAT "GEZONDE FEESTDAGEN" OOK NIET OP.



WAT BLIJFT ER DAN NOG OVER VAN AL DIE : "ZALIGE"-, "GELUKKIGE"- OF "GEZEGENDE FEESTDAGEN"? ALLEEN VERDRIET, ELLENDE, PIJN EN HONGER, WAT NOG MEER HAAT EN NIJD ZAAIT!



ZOUDEN WE ELKAAR NIET BETER "VREDIGE FEESTDAGEN" KUNNEN TOE WENSEN? DAGEN VAN "VREDE OP AARDE" VOOR EEN IEDER ONGEACHT GELOOFSOVERTUIGING OF HUIDSKLEUR.

PAS ALS WE DAAR AAN WERKEN GELDEN OOK DE ANDERE GOEDE WENSEN.






IK WENS U ALLEN "VREDIGE" DAGEN TOE. NIET ALLEEN

DEZE FEESTDAGEN MAAR OOK IN DE VERE TOEKOMST.


"VREDE OP AARDE".





























woensdag 14 december 2011

KAARSENSLIJPER !

Verledenjaar heb ik hem nog gebruikt gedurende de feestdagen, maar nu ik hem weer nodig heb is de "kaarsenslijper" spoorloos. In de dozen met de Kerstkandelaars gezocht, in de laden van de kasten en in de doos met stand-by kaarsen voor als het electrisch uit zou vallen, maar de slijper is niet meer te vinden.


Dus maar even naar de stad gereden om maar een nieuwe te kopen, daar niet al mijn kandelaars de zelfde gat-diameter hebben voor de dinnerkaarsen er in te plaatsen.

Het mag dan wel de beste winkelgemeente van Limburg te zijn geworden dit jaar ( zo ook verleden jaar ) maar geen enkele zaak kon mij helpen.


In sommige winkels dachten ze, dat ik ze voor de gek stond te houden en verwachten ze plotseling met een verborgen camera geconfronteerd te worden. Soms werd ik aangekeken alsof ik zangzaad voor een koekoeksklok wenste te kopen. Woon- Tuin- en Hobbyboulevard en zo ook de winkels in de binnenstad konden mij niet helpen. In verscheidene winkels heb ik ze naar Google verwezen om daar hun geheugen eens op te frissen. Al met al waren er maar vijf winkeliers die precies wisten waar over ik het had.


Maar een "kaarsenslijper" bestaat echt. Daarom twee bijgaande afbeeldingen vanuit Google.

Uiteindelijk heb ik er maar één via een webwinkel gekocht om er zeker van te zijn dat de kaarsen goed in de kandelaars passen.


dinsdag 13 december 2011

"WAT MEN ZEGT" .....

Er zijn nog altijd mensen die er niet tegen kunnen over wat er gezegd wordt over hem- of haar persoon. Luister alleen maar eens naar de gesprekken in de wachtkamer van de huisarts, wat daar is het kommer en kwel en als je alles zou moeten geloven ga je nog zieker naar buiten, dan je er binnen bent gekomen. Maar er zijn mensen die er nerveus en ziek van worden omdat ze zich storen aan "wat men zegt". Wat je ook doet, je doet het nooit goed voor iedereen en als je je door deze opmerkingen laat opjutten wordt je inderdaad "gek".

HET VERHAAL VAN DE VADER, DE ZOON EN DE EZEL.

Een vader en zoon gaan op reis met een ezel aan de leiband. Voorbijgangers zeggen: jullie zijn gek, een ezel is er om lasten te dragen! De vader bestijgt de ezel en zo gaan zij verder.
Maar dan krijgt de vader het commentaar: hardvochtige man, laat je je zoon zo maar op blote voeten over deze slechte weg lopen! Dus bestijgt de jongen de ezel. Maar ook dit gaat niet lang goed want de voorbijgangers roepen: jij, ontaarde zoon, laat jij je vader zo maar over deze zanderige weg voortsjokken, schaam je!
Ten einde raad - niet weer wetende hoe het moet - gaan zijn beiden maar op de ezel zitten. Maar u zult begrijpen dit kan ook niet lang goed gaan. Al spoedig wordt er geroepen: beestachtig! Dit is werkelijk een geval van dieren mishandeling!



De vader en de zoon hebben toen een boomstam genomen waaraan zij de ezel met zijn poten vastbonden en hebben hem zo - de uiteinden over hun schouders - de ezel verder over de weg gedragen...... tot er geroepen werd: jullie zijn helemaal gek geworden!


Hier eindigd deze parabel of gelijkenis. Het is een verhaal zo oud als de weg naar Rome, maar komt uit een sprookje.

Doet wat je doen moet naar eigen eer, geweten en overtuiging. Stoor je niet aan de roddel van de spraakmakende gemeente. Anders verlies je jezelf en eigen indentiteit. Gewoon doen of je "gek" bent!

vrijdag 9 december 2011

DE DONKERE DAGEN ....

....VOOR KERSTMIS.

Zwarte luchten en donkere wolken jagen langs de hemel. Storm met regen, overgaand in natte sneeuw of hagel, is aan de orde van de dag.
De laatste bladeren worden van de bomen gerukt door zware windstoten en waaien over de daken van de huizen weg.
Je zou nog geen hond de straat opsturen in zulk beestachtig slecht weer, maar de post- en krantenbestellers moeten er wel doorheen, want we willen onze Kerst- en Nieuwjaarspost wel optijd ontvangen. Ik heb respect voor ze.




Midden op de dag zit je binnenshuis met licht aan om te kunnen zien wat je doet.
Maar dan als de zon bezig is naar haar laagste stand te zakken, voor het invallen van de vroege duisternis, breekt ineens het wolkendek open en is het even genieten van dit lichtwonder van de natuur.

maandag 5 december 2011

VOORJAAR IN DECEMBER: DE CAMELIA.

Het is vandaag 5 december 2011 en perioden met zon worden afgewisseld met regenbuien bij een temperatuur van 4,8 C. en een wind uit het westen met stoten van 27 km. per uur. Maar de natuur is volledig van slag, want achter in de tuin staat de witte- en de rode Camelia in bloei. Helaas zullen als het gaat vriezen de bloemknoppen kapot gaan en zullen er in het voorjaar geen bloemen aan de plant zitten.




DE CAMELIA.

De Camelia (Camellia japonica) wordt ook wel de 'Japanse roos' genoemd, maar de oosprong ervan ligt in China waar nog steeds nieuwe soorten van dit geslacht worden ontdekt. Intussen zijn er meer dan 300 soorten bekend.


De Camelia is een groen blijvende plant en groeit van nature in het midden en zuiden van China en grote delen van Japan, Vietnam en het Oosten van Azië. De meesten planten die we hier kennen zijn gekweekt en daarvan zijn er reeds 2000 soorten van in de omloop.


Vooral in België is de cultuur van Camelia's belangrijk. Het is dan ook een stukje geschiedenis hoe deze plant daar is terecht gekomen. Het was tijdens de afscheiding van België en Nederland in 1830, dat een schip in de haven van Antwerpen bleef liggen met aan boord een verzameling Camelia-soorten uit Japan, samengesteld door een zekere Philipp Franz von Siebold, nu bekend als de Masayoshi-camellia's. Deze lading was oorspronkelijk bestemd voor de Hortus Botanicus in Leiden. Uiteindelijk kwam de lading in de plantentuin van de Universiteit van Leuven terecht.



Wij kennen de Camelia als struik- en boomvorm. Ook als kamerplant. Veel Camelia soorten hebben zelfs geen bloem, maar wel een fraai schors of blad. Van de Camellia sinensis worden de bladeren gedroogd om thee van te trekken en een andere soort, de Camellia oleifera, is bekend door de olie die uit de zaden wordt geperst. Deze olie wordt in de keuken gebruikt, maar is ook een grondmiddel voor kosmetica producten. De meest vookomende kleuren van de bloemen zijn rood, roze of wit, maar ook enkele die bronsgeel van kleur zijn.


dinsdag 29 november 2011

VERGEET ZE NIET!

Ondanks dat het nu nog steeds redelijk weer is vergeleken met de zelfde periode in het jaar 2010, valt er in de natuur steeds minder voedsel te vinden voor onze gevleugelde vrienden.


Hier in de tuin is het al net zo druk met af- en aanvliegen als Schiphol gedurende de vakantie drukte. De vogels weten waar ze welkom zijn en laten zich dan ook niet storen tijdens het eten.




Het is dan ook steeds weer genieten van de diverse soorten gevleugelde gasten in de tuin.


maandag 28 november 2011

ISTANBUL - TURKIJE (SLOT)

Na ons bezoek aan de ruïnes van Troje reden we met onze gids terug naar de aanlagplaats van de veerboot om daarmee de Dardarnellen weer over te steken. Ons volgende vervoer stond al op ons te wachten en bracht ons naar de bus waarmee we terug naar Istanbul zouden rijden een grotendeels nachtelijke rit.



In het begin van de rit werden er nog ervaringen uitgewisseld, maar al spoedig werd het stil in de bus. Na een korte stop om een hapje te eten bereikten we om 21.30 uur ons hotel en bedankten de chauffeur voor het goede en veilige rijden. Al met al was het een intressante, maar ook een vermoeiende dag geweest.









Zo kwam er langzaam een einde aan deze drukke doe vakantie en met het laatste daglicht aan de hemel verlieten we onze vakantie bestemming.











zondag 27 november 2011

TROJE - TURKIJE. (DEEL 4) WAT NU OVER IS!

Als je nu over het terrein loopt, wat op een heuvel ligt, tref je resten aan van een enorme verdedigingswal, huizen, paleizen en offerplaatsen uit diverse perioden, twee heiligdommen uit de 8e eeuwv. Chr. en een Romeins theater.


Vlak bij de zuidpoort ligt het indrukwekkende Huis van Pilaren dat het paleis van koning Priamus uit Ilias zou zijn geweest.


De resten van de zuid-oostelijketoren van Troje (VI).

De oostelijke ingang van de stad.

Waarom kozen de toenmalige stichters van het oude Troje voor de Hisarlik heuvel? Allereerste prehistorise mensen prefereerden altijd hun nederzetting op een heuvel te bouwen omdat deze dan beter te beschermen zou zijn tegen indringers. De Hisarik heuvel domineerde ook een enorm vlak terrein wat geschikt was om op te jagen. Het moet een moeras achtig gebied zijn geweest. De topografie van Troje nu is geheel anders dan toen. Uit geologisch onderzoek is gebleken dat hier vroeger rivieren hebben gestroomd en dat de heuvel op een delta lag waar deze rivieren in zee stroomden. Dus de heuvel was ook een bescherming tegen overstromingen
en daar waar water, is voedsel om te leven en een mogelijkheid om handel te drijven.


TROJE - TURKIJE (DEEL 3) TROJAANSE OORLOG EN HET PAARD.

DE OORLOG.


De Trojaanse oorlog zou de oorzaak zijn geweest van de verwoesting van Troje door de Grieken, maar het vermoeden bestaat dat er tijdens deze machtstrijd een aardbeving heeft plaats gevonden. Deze oorlog zou plaats gevonden hebben tussen 1193 en 1184 v. Chr. uit financiële beweegredenen, want Troje beheerste de doorvaart van de Dardarnellen en was zodoende rijk en machtig.

DE LEGENDE.

Volgens de legende ontstond de oorlog uit een twist tussen de gidinnen Hera, Athene en Aphrodite, nadat de godin van de tweist< Hera, hen een gouden appel gaf "voor de schooonste". De oppergod Zeus zond de vrouwen naar de Trojaanse koningszoon Paris, die oordeelde dat Aprodite de schoonste was. In ruil daarvoor liet Apfrodite de mooie Helena, de vrouw van de Spartaanse koning Menetaos, verliefd worden op Paris. Nadat Paris helena had meegenomen naar Troje, trokken aale Grieken gezamelijk ten strijde tegen Troje.
Na een tienjarige strijd verloren de Trojanen de oorlog van de Grieken door een list met het paard van Troje.

PAARD VAN TROJE.



(Een afbeelding van het Paard van Troje op een oude Mykonosvaas.)




Het paard van Troje is een episode uit het verhaal van de Trojaanse oorlog.


De grieken slaagden er niet in om Troje in te nemen en Odysseus bedacht daarom een list. De Grieken bouwden een reusachtig houten paard, waarin zij soldaten verstopten. Met veel vertoon sleepten ze het paard voor de hoofdpoort van Troje, waarna ze zich terug trokken op hun schepen achter een heuvel. Daar ze argwaan verwachten van de inwoners van Troje, lieten ze een gezant achter die de inwoners van Troje vertelde dat hij onenigheid had met Odysseus en verklaarde dat dit een geschenk was voor Pallas Athene.


Het paard was opzettelijk zo groot gemaakt dat het niet door de poort binnen gehaald kon worden. Haalden zij echter een deel van hun stadsmuur neer om het geschenk te aanvaarden dan zou Athene de veiligheid van de stad garanderen.


De Trojanen trapten in de list en slaan een bres in hun vestingmuur om het paard al feestvierend binnen te halen. In de nacht al de meeste Trojaanse krijgers hun roes liggen uit te slapen komen de soldaten uit het paard tevoorschijn, doden de poortwachters en openen de poort voor hun mede krijgers. De val en de plundering van Troje was het gevolg.




Op het museumterrein van het voormalige Troje staat een afbeelding van het 'Paard', maar het is niet voor te stellen, dat de Grieken er een huisje op hadden gebouwd.




Ook in onze eigen vaderlandse geschiedenis kennen we een Trojaanspaard: namelijk het Turfschip van Breda, dat door de geuzen werd gebruikt om soldaten binnen de muren van Breda te krijgen en zo de stad te ontzetten van de Spaanse bezeter.








zaterdag 26 november 2011

TROJE - TURKIJE. (DEEL 2) LEGENDE OF WAARHEID.

In het heldendicht, de Ilias, van de Griek Homerus, wordt de stad Troje tien jaar belegerd door de Grieken. Lang werd aangenomen dat Troje net zo mytisch was als Achilles, Hector en de andere helden uit het verhaal.

In het begin van de 19e eeuw dacht er een groep archeologen er anders over en zou de legende gebaseerd zijn op ware gebeurtenissen van een bestaande stad aan de Dardarnellen. In 1865 begon als eerste de Britse consul Frank Calvert met naspeuringen bij de ruïnes in Hisarlik. Niet veel later verscheen de zeer omstreden archeoloog, de Duitser, Schliemans op het toineel en deze legde al snel resten bloot van een oude stad, waarvan het grondplan overeenkwam met het beschreven Troje van Homerus.
Schliemans was omstreden door zijn manier van 'schatgraven', waarbij hij het gebruik van dynamiet niet schuwde. Ook verduisterde hij kunstschatten die hij illegaal naar Duitsland stuurde. In Egypte was hij daardoor al niet meer welkom.




Hoewel kwam vast te staan dat de stad Troje had bestaan, riep de opgraving ook veel vragen op. Er werd niet één stad gevonden, maar resten van een heel, stel steden op elkaar. Troje was verdeeld in negen lagen, die elk zelf in nog meer bouwperiodes werden verdeeld. Ze vertegenwoordigen 3000 jaar bewoning en oude beschaving.


(Bordjes geven de lagen van de oude stadsresten aan.)

De laag resten zijn moeilijk te onderscheiden voor een leek en het kost dan ook veel voorstellings fantasie om hier een beeld van een stad op te roepen. Gebouwen, veel van zachte baksteen, werden met de grond gelijk gemaakt, voor de opbouw van nieuwe gebouwen.


Zo kende Troje een zeer oude geschiedenis:
Laag I; de oudeste laag dateert uit 3000 - 2500 v. Chr.
Laag II; dateert uit 2500 - 2300 v. Chr.

(Reconstructie van Troje uit de periode van 2500 - 2300 v.Chr.)

Laag; II, IVen V uit de periode van 2300 - 1700 v.Chr.
Laag; VI dateert uit de periode van 1700 - 1250 v.Chr.

( Reconstructie van Troje uit de periode 1700 - 1250 v. Chr.)

Laag VII a; uit 1250 - 1180 v.Chr. en laag VII b; uit 1180 -I000 v. Chr.
Laag VIII; uit de periode 1000 - 85 v. Chr.
Laag IX; uit de periode 85 v. Chr. - 400/600 n. Chr.

Waarschijnlijk is Troje VI de stad waar Homerus over heeft geschreven.


De lagen VIII en IX zijn de Griekse en Romeinse lagen van Ilion








donderdag 24 november 2011

TROJE - TURKIJE (DEEL 1 - DE REIS)

Om 06.00 uur werden we bij ons hotel afgehaald voor de reis naar Troje. Ons vervoers middel bleek een nieuw type VW-bus met 13 vliegtuigstoelen te zijn, dus confortabel om de reis naar Troje te maken en zeker als je maar met vier passagiers blijkt te zijn.

Istanbul werd wakker bij het eerste daglicht.


Troje ligt 350 kilometer ten zuidwesten van Istanbul aan de zee-engte de Dardarnellen, die een verbinding is tussen de Zee van Marmara en de Egeïsche Zee. Dus ook de scheiding tussen het Europese deel van Turkije en het Aziatische deel.

Deze zee-engte met een lengte van 40 kilometer is op zijn smalste punt maar 500 meter breed en is al duizenden jaren van strategisch belang. De klassieke naam voor deze zee-engte is Hellespont en is al duizenden jaren omgeven door legendes.





Vanuit Istanbul volgden we eerst de autosnelweg, de E80 in de richting van Edirne aan de Griekse grens. Bij Silivri de E84 of de N110 langs de kust van de Zee van Marmara om bij de plaats Tekirdag het binnenland in te rijden, wat een eentonig uitgestrekt agrarisch gebied is.



Na Malkara sloegen we bij Kesan af naar het schiereiland met de kustplaatsen langs de oever van de Dardarnellen, waar veel droge rijstcultuur is.





Regelmatig hadden we een uitzicht over het landschap en het water met de daaraan gelkegen plaatsjes met hun witte huisjes.





Onderweg hadden we twee keer een korte stop gemaakt om iets te nuttigenen zo beriekten we eindelijk de plaats Eceabat, waar het even benenstrekken was alvorens we van de lunch konden genieten met een uitzicht op de veerhaven. Vlak bij de veerhaven staat een groot monument voor de gevallen soldaten in de Eerste Wereldoorlog.


Na de lunch staken we zonder de wagen met de veerboot de Dardarnellen over. Op dit smalle gedeelte staat op iedere oever nog een oud fort. Bij aankomst in het plaatje Çanakkale stond bij het aanlegsteiger van de veerboot ons volgende vervoersmiddel te wachten met onze reisgids.


Eerst volgden we de N550 en bij Intepe volgden we een smalle kustweg en maakten in Kumkale een korte stop. Tijdens deze stop kregen we de nodige uitleg van onze gids wat we te zien zouden krijgen in Troje.
Via een gebied dat bekend staat om zijn overheerlijke tomaten, zo werd ons verteld, bereikten we wat eens een zeer belangrijke stad moet zijn geweest, eeuwen geleden, aan de Dardarnellen.

Wie denkt hier resten van tempels en paleizen te zien te krijgen zoals in Griekenland komt zwaar bedrogen uit.

Het huidige Troje is één grootte ruïne.








woensdag 23 november 2011

ISTANBUL ONTSLUIEREN (SLOT).


Het was de dag van vertrek uit Istanbul toen de Hagia Sophis weer open ging voor het publiek. Ik was gelukkig één van de vroegste bezoekers en zodoende was het nog mogelijk redelijk opnames te maken zonder verdrukt te worden door de mensen massa aan bezoekers. Het is op zaterdag altijd veel drukker bij de drie high-lights dan op een door de weekse dag. Ik hoop dat ik jullie met deze reeks geselecteerde afbeeldingen een indruk heb mogen geven van Istanbul.

Om de tijd van ons verblijf verder in te vullen voor ons vertrek uit Istanbul maakten we nog een dag excursie naar de ruïnes van de toenmalige stad Troye. Hier over later meer.



Met deze afbeelding sluit ik dus 'ISTANBUL ONTSLUIEREN' af.




HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21c)

Buiten voor de ingang ligt in een uitgediepte ruimte, de fundatie van de eerste kerk die er ooit stond, een Byzantijnse fries. Deze 'Schapenfries' uit 415 n. Chr. bleef over uit de ruïne van de monumentale ingang.



Vlak bij de uitgang van het terrein liggen nog enige fraaie resten van wat eens een kerk was.





Vlak bij de uitgang staat een zeer mooi 'fontein'. Het werd rond 1740 gebouwd in de Turke rococo stijl. Het dak is beschilderd met bloemmotieven en het heeft fraai smeedwerk.





De Hagia Sophia is nog steeds een restauratie project zowel van binnen als van buiten, waardoor niet altijd alle ruimten toegangkelijk zijn voor het publiek. Als het gebouw aan de buitenzijde weer eens geschilderd zou zijn in de orginele roest rode kleur, dan was het de high-light van Istanbul.



In 1985 werd het gebouw door UNESCO tot werelderfgoed verklaard.














HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21b)

Betreedt men aan de westzijde de Hagia Sophia, dan komt men eerst in een galerij waarin de deuren zijn geplaatst naar de gebedsruimte. Hier staat nog een oud doopvont en een kerkbel.
Aan de linkerzijde draait deze gang omhoog naar de boven galerij aan de noordziojde en aan de zuidzijde weer omlaag. Vanaf deze galerij heeft men een fraai zicht op de gebedsruimte beneden.



Hier bevinden zich ook de prachtige Byzantgijnse mozaïken en een witte marmeren deur.







( De fraaie deur van wit marmer.)




Door de openestaande vensters (voor het doorluchten) heeft mnen een mooi uitzicht over de koepels van de Hagia Sophia.




Bij het betreden van de gebedsruimte wordt men stil en voelt men zich klein zo indrukwekkend is het geheel. Enorme luchters met kleine lampjes verlichten de ruimte samen met het binnen vallende daglicht door de vensters in de koepel. De enorme zuilen, fraaie bogen, plafond- en wandversieringen, de nis met de mihrab, in de richting van Mekka, de sultan loge, de preekstoel, de enorme marmeren urn, het is te veel om het allemaal te beschrijven. Constant gaat je blik omhoog maar de versieringen op het plafond, op de bogen en boven op de pilaren.





( De nis met de mihrab.)




De Hagia Sophia is waarlijk een kunstwerk en is de basis geweest voor alle moskeeën die na de verovering van Constantinopol werden gebouwd in het Osmaanse Rijk.














dinsdag 22 november 2011

HAGIA SOPHIA ISTANBUL (DEEL 21a)

De Hagia Sophia of 'Kerk van de Heilige Wijsheid' behoort tot de grootste architectonische prestaties ter wereld.



Dit enorme bouwwerk, gebouwd in opdracht van keizer Justinianus, werd gebouwd op de resten van twee vroegere kerken en werd in 537 door de keizer ingewijd.
Bij de officiële opening van deze kerk zou de keizer hebben uitgeroepen: "Salomo ik heb u overtroffen".
Ruim twintig jaar na de voltooiing van het gebouw stortte in 558 de koepel in, nadat ze een jaar daarvoor door een aardbeving was getroffen. Schijnbaar hadden de architecten ook hun hoofd er niet bij gehad, bij zo'n voorval, en moesten het bekopen door onthoofding.





De huidige koepel steund op vier zware bogen die worden gesteund door acht, 18 meter hoge, donkergroene pilaren, die afkomstig zijn uit de tempel van Artemis in Efeze.





Door de ramen die rondom de koepel zijn aangebracht lijkt de koepel te zweven.





Talloze zware steunberen aan de buitenzijde moeten het enorme gewicht onder controle houden. Ze geven het bouwwerk een iets ontsierend aanzicht.



Ruim 900 jaar was de Hagia Sophia de kathedraal van Constantinopol. Na de inname van Constantinopol door sultan Mehmet de Veroveraar in 1453 moest de kerk verbouwd worden tot een moskee. Er werden langzaam in totaal vier minaretten aan het bouwwerk toegevoegd en al de christelijke afbeeldingen, mozaiëken met kerkelijke- en Byzantijnse afbeeldingen werden door een dikke pleisterlaag aan het oog onttrokken (In feite zijn ze daardoor door de eeuwen heen bewaard gebleven.) Ook het kruis op de centrale koepel werd vervangen door een halve maan.



Binnen in de gebedsruimte werden zes rondelen met kaligrafie aangebracht, de namen van Allah, Mohammed en de vier rechtgeleide kaliefen. Ze zijn enigzins storend in al deze pracht en praal.
Nadat er een einde kwam aan het Osmaamse bewind werd in 1935 door de toenmalige eerste president van Turkije, Atatürk, die een voorstander was van de scheiding tussen religie en staat, besloten dat de Hagia Sophia een museum moest worden. Zo werden de oude pleister lagen verwijderd en kwam de oude glorie van deze voormalige kerk weer tot leven.


zondag 20 november 2011

THEODOSIUS MUUR ISTANBUL (DEEL 20)

Na wederom een poging te hebben ondernomen om de Hagia Sophia te bezichtigen, welke nog steeds gesloten was, maar een rondtour gemaakt met de touristenbus, een rit door verschillende stadsdelen op de beide oevers van de Gouden Hoorn en zo de beide bruggen er over te zijn gepasserd. Maar het ging me uiteindelijk om de oude vestingmuur.

THEODOSIUS MUUR.



Deze enorme vesting muren liepen als een keten om de stad van de Gouden Hoorn tot aan de Zee van Marmara. De muur behoort tot de imposantste restanten van het oude Byzantijnse verleden van Istanbul het toemalige Constantinopol.
Deze fraaie dubbele muur heeft elf versterkte poorten en 192 torens en beschermde Constantinopol meer dan duizend jaar tegen invasies van over land en heeft een lengte van ruim 6,5 kilometer.
De muur opgetrokken uit rode bakstenen en blokken kalksteen werd tussen 412 en 422 onder het bewind van Theodosius II gebouwd. In 447 verwoeste een aardbeving 54 torens, welke direct daarna werden herbouwd onder dreiging van de naderende Attila de Hun.




De vestingmuur bestond uit een droge gracht, eventueel gevuld met regenwater, waarna de buitenmuur begon voorzien van torens. Tussen de buitenmuur en de binnenmuur, met torens, liep een weg voor troepen en materiaal verplaatsing.



De muur weerstond aanvallen van de Arabieren, Bulgaren, Russen en Turken. Zelfs de legers van de 4e Kruistocht slaagde er alleen in de borstwering langs de Gouden Hoorn te bestormen. Uiteindelijk werd de muur in 1453 doorbroken door de troepen van sultan Mehnet de Veroveraar. Door latere sultans werd de muur in stand gehouden ter beveiliging van de stad tot einde 17e eeuw. Ook aan de oevers van de Zee van Marmara en de Gouden Hoorn waren vestingmuren en torens gebouwd.







Grote delen van deze muur, torens en stadspoorten zijn herbouwd, als is het met gebruik van nieuwe materialen.



STRAAT IMPRESSIES.




Al rondzwervend door deze enorme stad zie je steeds weer iets ander en je schiet en daar maar een plaatje van. Een gedeelte geef ik weer in de slideshow 'Straat Impressies'.