zondag 29 november 2009

CACAO.



Cacao wordt gemaakt uit de vrucht van de cacaoboom. De cacaoboom is inheems en komt oorspronkelijk uit Midden-Amerika.
De Azteken kenden reeds de cacao en associeerden dit met de god Tlaloc, de god van de regen en vruchtbaarheid. Zij dronken de cacaodrank, genaamd xocotl, op smaak gemaakt met chillipepers, vanillle en piment.
Ze gebruikten de bonen ook betaalmiddel.
Het was de Spaanse veroveraar Fernando Cortez die de bonen rond 1528 voor het eerst meebracht naar Spanje vanuit Mexico. Het recept voor de cacaodrank werd daar ruim 100 jaar geheim gehouden. In de 17e en 18e eeuw werd de boom aangeplant in Azië.


De cacaobomen groeien meestel onder de beschutting van de palmoliebomen daar ze slecht in het volle zonlicht groeien. Zo is het ook geheel afhankelijk van de grondsoort en het land waar de bomen groeien hoe de smaak van de bonen zal zijn. Een cacaoboom kan meer dan 50 jaar produktief zijn en een hoogte van ruim 10 meter bereiken. Op een meter van de grond zal de stam zich beginnen te vertakken in maximaal 5 hoofdtakken die zich weer verder vertakken. De boom heeft een dichte kroon van bladeren die leerachtig aanvolen. Pas na vier jaar gaat de boom bloeien met roze/witte bloemetjes die direct aan de stam of de takken groeien. De bloei gaat het gehele jaar door en de boom draagt dan ook het gehele jaar vruchten varierend van 30 tot 40 stuks.

De vruchten lijken op langwerpige meloenen en hebben een paars/bruine kleur. Als ze rijp zijn kleuren ze naar oranje/geel. In de vrucht liggen in het midden in een vruchtvleesbed zo'n 40 tot 50 noten welke ongeveer 1 gram wegen per stuk. Zo levert één boom per jaar 1 tot 2 kilo bonen.




















In 1825 ontdekte de Nederlander Coenraad Johannes van Houten hoe het vet verwijderd kon worden uit de bonen, waarna cacaopoeder en -boter ontstond de basis voor de chocolade.
Na de oogst ondergaan de bonen een natuurlijk gistingproces, waardoor ze belangrijke kleur- en smaakcomponenten ontwikkelen. Na het gisten worden de bonen gedroogd waarna ze geexporteerd worden naar fabrieken die ze verder verwerken.
In de fabrieken worden de bonen vervolgens 'gebrand' waardoor de smaak nog beter wordt. De kleur van de chocolade is dus geheel afhankelijk hoe donker de bonen gebrand zijn. Na het branden worden de bonen gemalen en onder hoge druk uitgeperst, waarna een dikke donkerbruine vloeibare stof overblijft de cacao massa. Deze massa wordt weer uitgeperst waarbij het vloeibare deel de cacaoboter en het vaste deel de cacaopoeder ontstaan.
De cacaomassa is de grondstof voor de poeder en de boter en uiteindelijk de chocolade. door toevoegingen kan de zuurgraad en de smaak worden aangepast.

De cacaobomen groeien in Indonesië op Noord- en Midden-Sumatra.

vrijdag 27 november 2009

Een chocolade letter.

Het is alweer bijna zover; de avond van Sint Nicolaas.
Intussen puilen de vakken in de winkels uit van een enorme variatie aan chocoladeletters; puur, melk , wit, met nootjes of een versiering je kan het zo gek niet denken. Of je het nu wel of niet lekker vindt het maakt niet uit, want je krijgt er een in je schoen. De gever geniet er dan later zelf lekker van.
Voor het maken van al deze soorten chocolade hebben we cacao nodig en daar wil het over gaan hebben in mijn volgende artikel.
Maar meer je meer weten over al deze lekkernij kijk dan eens op de onderstaande website van 'chocoSjakie' , wat ook leuk is voor de kinderen.
www.chocosjakie.nl/pag3_7php


Je schoen nog niet gezet, dan opgelet!
Ik wens een ieder een gezellige ouderwetse Sint Nicolaas avond met veel verrassingen en uitpak plezier met daarbij voor elk een lekkere mok chocolade melk. Met groeten van de weblog Sint.



dinsdag 24 november 2009

SAWA'S op BALI. (deel3)

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer


Klik hier om het geheel als een diashow te bekijken.

Het omploegen van de sawa's gaat met een door een waterbuffel voort getrokken ploeg, waarbij de boer soms tot zijn knieën in de modder loopt. Do modder ziet bijna zwart, doordat na de oogst het kaf etc. wordt verbrand en de achter gebleven as weer wordt omgeploegd met de grond.
Het gedeeltelijk verbrande kaf wordt nu ook gebruikt als voedinggrondstof voor de teelt van bijvoorbeeld cherry-tomaten. (zie: Cherry-tomaten en oude vrouwen 24-03-2009 in dit blog.)
Grotere vlakke sawa's worden met behulp van een kleine motorploeg omgedaan, wat meestal coöperatief werk is. Het maaien gebeurd nog steeds met behulp van een sikkel, daar machines niet kunnen werken op de terrassen, zo ook het dorsen d.m.v. uitslaan op een rooster is iets waar de gehele gemeenschap aan meewerkt.
Een wandeling over de smalle dijkjes tussen de sawa's is een ervaring op zich zelf.
Ondanks de goede wandelschoenen met ribbels in de zolen had ik vaak de grootste moeite om niet weg te glijden. De lokale bevolking loopt gewoon op blote voeten of op teenslippers in een perfect evenwicht en vaak nog met een volle mand op het hoofd.
Op Bali kent men ook droge terrassen bouw voor de teelt van groenten.
P.S.(De opnamen uit deze drie afleveringen zijn gedeeltelijk negatievenscan en fotoscan, omdat van de laatste de negatieven door het vocht in de tropen waren aangetast. Zo zijn enkele opnamen die in matraster zijn afgedrukt niet al te scherp.)

SAWA'S op BALI (deel 2)

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer


Klik hier om het geheel als een diashow te bekijken.

Het woord sawa of sawah is Maleis voor rijstveld. Het is geheel afhankelijk van de plaats waar ze zijn aangelegd hoe ze er uit zien. De stukken grond worden door lage lemen dijkjes omdijkt. Daar waar het nodig is worden ze in terrassen aangelegd. Dit alles is handwerk. Sommige van de sawa's zijn al honderden jaren oud.
Omdat we hier op Bali de natte rijstcultuur hebben, welke meer opbrengt dan de droge rijstcultuur, is de waterhuishouding van groot belang, daar de planten in het water staan totdat de rijstaren volgroeid zijn.
We onderscheieden drie soorten sawa's:
1; Sawa's die afhankelijk zijn van het regenwater.
2; Sawa's die bevloeid kunnen worden.
3; Moerassawa's.
Het komt neer op een zeer uitgedacht bevloeiingsysteem met dammetjes, overlaten, kanaaltjes en zelfs uitgeholde bamboestelen doe als water toe- of afvoerpijp dienst doen. Deze vorm van waterhuishouding die het land op de juiste momenten moet bevloeien voorkomt tevens erosie van de hellingen. Daarbij vookomt het onder water zetten de groei van onkruid.
Vaak wordt er ook vis (goudkarpers) in gehouden. De vis dient niet alleen als voesel, maar eet ook de muggenlarven op en voorkomt zo malaria.
Ook worden er eenden op gehouden die dan weer ander ongewenst ongedierte opeten en later dan zelf de pan ingaan. Het is een leuk gezicht de eendenhoeder over de sawa's te zien trekken.

maandag 23 november 2009

SAWA'S op BALI (deel 1)

Get the flash player here: http://www.adobe.com/flashplayer



Klik hier om het geheel als een diashow te bekijken.


Wat mij al de jaren het meeste fascineerde op Bali, dat waren de sawa's. Over welk gedeelte van het eiland je ook reisde overal kwam je ze tegen. Op de hellingen van de bergen, hellingen van de rivieroevers, op vlakkere delen en zelfs tot aan de kust van de Indische-oceaan. Geen sawa is het zelfde om te zien. Het zijn de grillige vormen van welke op de hellingen liggen. De meer rechthoekige vormen van welke op het vlakkere landschap liggen. Daarbij komt ook de steeds afwisselende kleuren van het stadium waarin de sawa zich bevindt. Bali kent soms meer dan twee oogsten per jaar en dat is per streek nooit gelijktijdig.
Zo kan de sawa net bemest, omgeploegd zijn en onder water gezet, maar even verder is de rijsthalm al goudgeel gekleurd om geoogst te worden. Lichtgroen getint door de jonge aanplant en donkergroen voodat de planten vrucht dragen. Zwart en afgebrand na de oogst en bruin van het modderwater na het ploegen. Soms hemelsblauw van de refectie van de blauwe lucht in het water wat op de sawa staat.
Al deze veranderingen doen je soms afvragen of je er wel of niet eerder was geweest, daar het er steeds weer ander uitziet. (zie vervolg in deel 2 en 3.)

vrijdag 20 november 2009

ENORME BLADEREN of ????

Het is alweer zeker 20 jaar geleden dat ik een bezoek bracht aan de Botanischetuin in Bogor op Java. Je komt er al de soorten tropische- en subtropischebomen en planten tegen die door de VOC als plant of als zaad werden meegebracht uit andere landen zoals Brazilië.
Het was een project om ook te proberen deze planten in het toen destijdse Nederlands-Indië in cultuur te brengen en zo zijn onder andere de oliepalm en de rubberboom er terecht gekomen.
Maar tijdens mijn wandeling zag ik deze boom waarin naar ik dacht enorme bladeren hingen aan de takken. Mijn begeleider gaf spontaan een harde klap in zijn handen en zo zag ik deze 'bladeren' veranderen in enorme vleermuizen.

woensdag 18 november 2009

Gezichten van Bali.



Als je op Bali bent geweest heb je genoten van mooie uitzichten, vergezichten, maar heb je ook genoten van de Balinese gezichten? De meesten zijn met een lach en vrolijkheid, maar helaas de jongen met de hoed op kon geen glimlach opbrengen.

maandag 16 november 2009

Zeezoutwinning in Kasumba - Bali.



Kasumba ligt aan de oostkust van het eiland Bali. Zeezoutwinning kennen we allemaal van het onder water laten lopen van de zoutpannen en daarna het water te laten verdampen. Het nadeel hiervan is dat al het vuil wat in het zeewater zit ook in het zout tercht komt en het opnieuw gereinigd moet worden.
In Kasumba gebruikt men zand van het strand als een filter om het water te reinigen.
Het zand wordt van het natte strand geschept en in een enorme bak gestort. Hierop wordt nogmaals het zeewater gegoten totdat het zand volledig verzadigd is. Nu wordt er op het zand een houtenschot gelegd wat verzwaard wordt met stenen.
Het gefiltreerde zeewater komt onder uit het vat uit een kleine opening en wordt via een uitgeholde bamboe stok afgevoerd naar de vergaarbakkan. Het zoute water is nu klaar helder en wordt nu in uitgeholde stukken boomstamen gegoten om buiten op het strand in de wind en de zon te verdampen. Wat overblijft is prachtig wit gekristalliseerd zeezout. Het zand wordt regelmatig verwisseld en netjes uitgeharkt over het strand zodat het het bij hoog tij weer afgevoerd wordt naar de zee. Het is een zwaar en tijdrovend werk.

woensdag 11 november 2009

Slide show 'De avond voor Nyepi'.

NYEPI dag van de stilte. BALI.

DE DAG VAN DE STILTE.

Het klinkt vreemd; een feestdag van de stilte op Bali. Dit terwijl al de overige feestdagen op Bali vol zijn van vreugde en muziek. Nyepi is het tegenovergestelde. Deze religieuze dag wordt intens beleefd door de Balinezen en het is de eerste dag van hun kalenderjaar Icaka genaamd.

Deze opnamen dateren uit 1991 het jaar 1913 voor de Balinees. Het jaar 2009 voor ons is het jaar 1930 voor de Balinezen.

De dag voor Nyepi begint men vroeg in de ochtend met het gereed maken van de ceremonie 'Tawar Agung' welke in de avond na zonsondergang wordt gehouden. Het geheel is gewijd aan het verdrijven van het kwade wat de mensen steeds weer komt storen. Als het eenmaal donker is gaat de processie door de straten verlicht met fakkels en het geluid van trommen en ander luid slagwerk.

In deze optocht worden enorme monsterlijke poppen meegedragen op bamboe-onderstellen. Ogoh-Ogoh welke het slechte moeten voorstellen. Met veel lawaai en het ronddraaien van de poppen wordt tijdens de processie het kwade verdreven.
De processie eindigt op het strand waar de Ogoh-Ogoh worden neergezet met het gezicht naar de zee. Later zullen ze worden verbrand.
DE DAG VAN DE STILTE.
Op deze dag mag de Balinese hindoe vier dingen niet doen:
1; Er mag geen gebruik gemaakt worden van licht en vuur.
2; Er mogen geen materiële bezichheden zijn.
3; Er mag niet gereisd worden (ook niet op het eigen woonerf).
4; Er mag totaal geen amusement zijn.
Het is een dag van overdenking. Al deze beperkingen en hun betekenis dienen nageleefd te worden en begrepen. Dit wordt 24 uur in acht genomen.
Al de openbare gelegenheden zoals winkels, bars, restaurants etc. zijn gesloten en er is geen openbaar vervoer. De straten zijn op enkele toeristen die naar het strand gaan dan volledig leeg. Het hoofd van iedere gemeenschap zal zeer nadrukkelijk controleren of de regels worden nageleefd. Zelfs de hotels zullen voorkomen dat er licht naar buiten zal schijnen en ze maken de gasten er ook duidelijk op attent.
De dag na Nyepi, 'Ngembak Geni', als al de spanningen zijn weggenomen gaan de Balinese mensen elkaar bezoeken en komen samen om elkaar het goede toe te wensen en vergeving te vragen wat er in het verleden fout mag zijn gegaan.
Dit is gebaseerd op drie dingen van vreugde en geluk in het leven; De relatie tussen god en mens, de relatie tussen de mensen onderling en de relatie tussen de mens en de natuur.
Een dag zonder auto is hier al moeilijk van de grond te krijgen laat staan dat we een dag van de stilte proberen te houden, maar soms zou ik me dat wensen.

zondag 8 november 2009

Diapresentatie van de Melastie ceremonie op Bali.


Deze opnamen zijn gemaakt op het strand van Kuta in 1991.

MELASTIE CEREMONIE op BALI.



EEN REINIGING CEREMONIE.

Melastie is een van de vele Balinese religieuze ceremonies. Deze ceremonie wordt gehouden om de wereld van het slechte te reinigen. De cereminie wordt eens per jaat gehouden en is een deel van de Nyepi ceremonie voor het Balinese nieuwjaar.

De Melastie ceremonie wordt gehouden op de stranden van Kuta, Sanur, Nusa Dua en Purnama welke dan versiert zijn met 'Penjors', bamboestokken met een hangende decoratie gemaakt uit het palmblad.





Tijdens de Melastie ceremonie worden alle religieuze objecten, Pratima (dingen die god symboliseren) en gewijde voorwerpen naar het strand gebracht voor een spirituele reiniging.
Waarom deze reining bij de zee?
De Balinese hindoes geloven dat de zee de plaats is waar de god Ciwa (de vernietiger) woont in zijn openbaring als Buruna welke vernietigd al de slechte krachten.
De voorbereidingen beginnen drie weken van te voren. In die tijd worden alle objecten gereed gemaakt voor de reiniging en de offergaven klaar gemaakt. Al deze religieuze objecten worden in een lange processie naar de zee gedragen.
De mensen komen uit ver gelegen dorpen in het binnenland voor een tocht van soms meer dan 10 kilometer.
De processie is vrolijk vol met muziek en dans. De vrouwen dragen in een lange rij de offergaven en de gewijde voorwerpen op hun onderstel op hun hoofd onder de klanken van religieuze zang en het geluid van het Gamalan-orkest.

Iedere groep of dorp richt op het strand zijn eigen strandtempel in met de gewijde voorwerpen, offergaven en bloemen. Het geheel wordt afgedekt tegen de zon met fraaie kleurrijke parasols. Heel de dag is het een komen en gaan van mensen in hun beste traditionele kleding.
Het is zonder meer een belevenis dit mee te maken.
(Bekijk ook de diapresentatie met opnamen van deze Melastie ceremonie)




vrijdag 6 november 2009

Apenliefde en verkeersregels.

Van ons mensen wordt verwacht dat we verkeersborden kennen en toepassen in ons dagelijks verkeer en rijgedrag. Maar helaas!

Op deze opname een provisorisch verkeersboord in Sangeh het apenpark op Bali in Indonesié dat hier geen doorgaand verkeer is toegestaan. En zie hier dat mensen vaak dommer zijn dan apen.

"Lieve schat laten we het maar hier doen, want achter het bord mag het niet meer, want ze noemen dat inrijden verboden".

Monkeylove !

Klimmen in de Cocospalm.



In Juli 2009 plaatste ik een artikel over 'De Cocosnootpalmboom'.

Ik herhaal mijn tekst van die datum; In een hurkpositie met beide voetzolen tegen de stam geklemt en de handen om de stam geslagen wipt de plukker langs de stam omhoog om de rijpe vruchten met een hakmes uit de vruchtros los te hakken'.
Via het 'zienenweten' mailadres kreeg ik hier commentaar op dat niet niet mogelijk was en dat men hulpmiddelen gebruikte om omhoog te klimmen zoals een klimtuig wat de boomchirurgen hier gebruiken.
Helaas dat kan de gewone man in Indonesië zich niet veroorloven.

Daarom hierbij nog twee opnames van een cocosnootplukker in actie hoe hij tegen de stam omhoog gaat en uiteindelijk uit de kroon van de palm de noten verwijderd.

maandag 2 november 2009

HERFSTKLEUREN.


Voor het maken van deze mooie herfstkleuren opnamen ben ik niet ver weg geweest. Even de benen strekken op een zonnig moment in de buurt waar ik woon en gewoon de camera meenemen.

Herfst panorama.

De opnamen gebruikt voor de photosynth samen gevoegd tot deze panorama opname.
Klik met de linkermuisknop op de opname om hem vergroot te bekijken.

Photosynth HERFST in Linne.



Een kleuren palet wat ik dagelijks zie veranderen. Ook de herfst heeft zijn schoonheid.